Reklam
Reklam
Tevfik Kapçı

Tevfik Kapçı

Kızı uyuşturucu bağımlısı bir anne anlatıyor -2

02 Eylül 2020 - 09:27

Dünkü yazımda uyuşturucu bağımlısı bir kızın yaşadığı süreci köşemde yer vermiştim. İşte yazımızın devamı şöyle;

Aslında tüm bu sürede bir sorunu vardı ama saklıyordu, çünkü bence utanıyordu.
Hafta sonları gelip aynı kişilerle vakit geçiriyordu, onu çok az görebiliyorduk. Pazartesi günleri, üssüne geri dönüyordu.
Ama bence çalışma kapasitesini de etkilemeye başladı. Yoruluyordu, bunu anlayabiliyordunuz. Bütün hafta sonu parti yapmaktan ve hafta içi tam zamanlı çalışmaktan yoruluyordu.

Bence iş arkadaşları ve amiri değişiklikler gözlemlemeye başladı çünkü ordudan telefonlar almaya başladık.
Günlerce uykusuz kaldıktan sonra bir gün geri dönüyordu ve otoyolda arabasını çarptı. Eşim ve ben eğer onu durdurmazsak kendini ya da bir başkasını öldüreceğini fark ettik. Ve ordudan o hafta telefon aldığımda "Bilmelisiniz ki kızım hafta sonları uyuşturucu kullanıyor, onu teste tabi tutmalısınız" dedim. Böylece işini kaybetti.

Eminim bunu yaptığım için bana kırgın ama onun ya da bir başkasının hayatını kurtardığımı düşünüyorum.
Bundan sonra o ev senin bu ev benim şeklinde yaşadı. Ehliyetini uyuşturucu almış bir halde araba kullanmaktan kaybetti, böylece bağımsız, arabası, işi olan birinden hiçbir şeyi olmayan birine dönüştü.
Bir noktada zaman zaman kaldığı evlerden biri yanıp kül oldu. Şansına içinde değildi. Böylece sahip olduğu eşyaları da kaybetti, kısacası sahip olduğu her şeyi.

Onu her gördüğümüzde, pek çok şey onun ruh haline ve bizim onu yaptıklarına rağmen ve olduğu gibi ne kadar kabul edip sevebileceğimize bağlıydı. Bir noktada tartıştık ve artık iletişimde kalmak istemediğini söyledi. Bu yüzden üç ay konuşmadık.

Bir süre sonra aradı ve bunun işe yaramadığını söyledi. Sanırım bizimle iletişim kurmamanın akıl sağlığı için iyi olacağını düşünüyordu çünkü ona sürekli hayatının heba olduğunu hatırlatıyorduk, ona bunu söyleyen başka biri yoktu.

Yeniden iletişim kurmaya başladık ve birlikte Noel yemeği yedik. Hatırlıyorum çünkü bir gece önce uyuşturucu kullandığı belliydi, ayakta duramıyordu. Kafası Noel yemeğinin içinde uyuya kaldı. İşlerin ne kadar kötüye gittiğinin bir göstergesiydi.5 yıl boyunca ağır madde kullanımının ardından, uyuşturucunun duygularını ve gerçek hayatını hissizleştirdiğini söylerdi, böylece düşünmek ya da endişelenmek zorunda kalmazdın. O noktada uyuşturucudan pek bir zevk aldığını sanmıyorum. Ben dahil pek çok insana güvendiğini de zannetmiyorum, çünkü sizi her şeyden ve herkesten şüphe eder bir hale getiriyor.
Kimse yardım edemiyor. Kimse ne diyeceğini bilmiyor. Herkes iyi bir haber duymak için çırpınıyor. Ve eğer yeterince paranız yoksa profesyonel yardım alabileceğiniz çok az insan var.
Birkaç kez danışmanlarla görüştük. Onunla geleceği hakkında pek çok konuşma yaptık. "Eğer bunu, bunu yaparsan belki uyuşturucuyu bırakabilirsin." Onu odasına kilitlediğimiz bile oldu. Eşim pencereleri tahtayla çiviledi ve onu odasına kilitledi, ama başarılı olmadı çünkü kişi bunu kendisi istemeli, kızım istemedi.

Sonunda, birlikte uyuşturucu kullandığını düşündüğüm arkadaşlarından biri eve geldi, eşimi tehdit etti ve onu bırakması için bağırdı.
Kızımız uyuşturucu parasını ödeyebilmek için işvereninden para çalarken yakalandı.
Benim çek defterimden de 1000 sterlinin üzerinde çek yazıp tahsil etmişti. Biz de dava açtık.
Yapabileceğimiz her şeyi denemiştik. Ahlaki bir sınırımız var, daha genç iki çocuğumuz var ve aileden para çalmanın son nokta olduğunu görmelerini istedik.
Mahkeme rehabilitasyona gitmesine yönelik karar verdi, bu da haftada iki kez test yaptırması, metadon programına başlaması ve bağımlı kişiler için grup terapisi alması gerektiği anlamına geliyordu.

Üç ay boyunca elektronik kelepçe de takacaktı, bu da akşam 7'den sabah 7'ye kadar evde olmasını zorunlu kılıyordu ki bu bize göre olabilecek en iyi senaryoydu, çünkü hapse girmesini istemiyorduk. Sadece yardım almasını istiyorduk ve başka bir yerden ya da başka bir şekilde yardım aldıramıyorduk. Metadon yoksunluk belirtileri ya da uyuşturucu etkisindeymiş gibi belirtiler göstermiyor. Size kendinizi iyi hissettirmiyor, sadece hastalığı durduruyor ve bütün gün faal olmanızı sağlıyor. Kızım evin temizlenmesine yardım ediyor ve çay yapıyor ve gün be gün daha azını alıyor. Altı ayda metadondan tamamen kurtulmayı hedefliyor.

Mahkemeye gitmeden önce bana "Yetti artık, bu korkunç bir şey" dedi. Bir tanesi ciddi olmak üzere bir kaç kez intihar teşebbüsünde bulunmuştu. Ancak metadon programına yazılabilmeniz için gerçekten istekli olduğunuzu göstermeniz gerekiyor. Kapıya gidip "Eroin bağımlısı olmaktan bıktım, metadona başlamak istiyorum" diyemiyorsunuz. İki hafta tutacak toplantılara katılmanız ve metadon almadan eroini bırakmaya teşebbüs etmeniz gerekiyor.

Metadon programı kararı vererek, mahkeme yerel uyuşturucuyla mücadele yardım merkezini zorlamış oldu. Böylece onu bir an önce programa başlatmak zorundaydılar.

Bu noktaya gelmesi 5 yıl sürdü, 5 dakikada değişmeyecek. Kızımızın şimdi evimizde kendi yaşama alanı var. Bu yüzden burası kendi evi şimdi. Köpeğini de geri aldı. Bunun gibi, sevildiğinizi, evde iyileşmenizi bekleyen ve isteyenler, atılan ufak tefek adımlar...

Biliyorum kendini beğenmişlik olacak, ama kızım çok güzel ve akıllı. Bence istediği herhangi bir mesleğe sahip olabilirdi. Hayvanları çok seviyor ve veteriner olmaktan bahsediyordu, bu nedenle yıllar önce bunun hayalini kurardık. Ama yetişkin hayatında hayal ettiğimiz kişiden çok uzak.
Şu an hayalimiz çok farklı. Tek istediğimiz "uyuşturucuyu bırakması ve mutlu olması.”
Son

YORUMLAR

  • 0 Yorum